Często zadawane pytania.

Tractrix to rodzina narzędzi symulujących ruch statków powietrznych i pojazdów obsługi naziemnej po stronie airside: obwiednie toru jazdy, pushback i holowanie, promienie skrętu, podmuch silników, projektowanie stanowisk postojowych i poszerzenia dróg kołowania — każde sprawdzane względem odstępów bezpieczeństwa ICAO, FAA lub EASA. Wersja dla QGIS jest dostępna już dziś; Tractrix Cloud oraz nakładki dla AutoCAD i Revit są w wersji zapoznawczej.

Dla planistów i inżynierów lotniskowych, projektantów płaszczyzn i stanowisk postojowych, zespołów operacyjnych airside, architektów terminali i pirsów oraz konsultantów, którzy muszą wykazać, że układ sprawdza się dla danego statku powietrznego lub pojazdu.

OpenAirside to otwarty silnik; Tractrix to zbudowana na nim rodzina produktów. Każdy produkt Tractrix wysyła to samo żądanie tractrix/1 (po angielsku) do tego samego silnika, więc wyniki są identyczne niezależnie od produktu. W QGIS wtyczka widnieje jako Tractrix for QGIS (OpenAirside); identyfikator dostawcy Processing i identyfikatory algorytmów (openairside:*) się nie zmieniły.

Kołowanie do przodu i tory grupowe z prowadzeniem podwoziem przednim, kabiną lub punktem własnym; pushback i holowanie do przodu ciągnikami z dyszlem lub bezdyszlowymi; skręty ustalone i zawroty o 180°; wjazd na stanowisko i postój; pojazdy naziemne z przyczepami. Jeszcze niezaimplementowane: rękawy pasażerskie, specyficzne dla producenta sterowanie podwoziem kadłubowym (tylne podwozie 747 i A380), manewry śmigłowców oraz automatyczne generowanie toru między dwoma położeniami.

Biblioteka zawiera 388 typów z FAA Aircraft Characteristics Database i 14 pojazdów naziemnych. Graniczny kąt skrętu i odległość punktu prowadzenia można nadpisać dla każdego przebiegu. Aby trwale dodać lub poprawić typ, należy zmienić dane źródłowe i ponownie wygenerować bibliotekę za pomocą tools/build_library.py; graniczne kąty skrętu wraz ze źródłami znajdują się w tools/aircraft_overrides.json. Poprawki ze wskazaniem źródła są mile widziane.

W porównaniu z Aircraft Characteristics Airbusa A320 dla sześciu kątów skrętu obliczone promienie skrętu zgadzają się z dokładnością do 0,35 m przy podwoziu przednim, 0,45 m na końcówce skrzydła, 0,5 m na nosie i 0,2 m na ogonie; środek podwozia głównego różni się o stałe 0,7 m, ponieważ Airbus umieszcza środek skrętu dalej na zewnątrz. Szerokość zawrotu o 180° dla A320 wynosi 22,5 m wobec opublikowanych 22,8 m. Pełne wyniki zawiera sekcja walidacja (po angielsku).

Załącznik 14 ICAO, tom I (tabela 3-1 odległości końcówki skrzydła i 3.13.6 odstępy na stanowiskach), ICAO Doc 9157 część 2 (tabela 1-1 odstęp koło–krawędź, załącznik 1 kinematyka, tabela A2-1 podmuch silników) oraz FAA AC 150/5300-13B (tabele 4-1 i 4-2). EASA CS-ADR-DSN stosuje dla tych wielkości wartości ICAO; należy je sprawdzić z aktualnym wydaniem. Zob. zestawienie norm (po angielsku).

Tractrix dostarcza narzędzia wspomagające planowanie, a nie certyfikowane wyniki projektowe. Wielu praktyków używa obwiedni jako materiału pomocniczego; o ich akceptacji decyduje właściwy urząd. Ponieważ model i dane są otwarte, weryfikator może odtworzyć wynik na podstawie linii wejściowej i typu statku powietrznego. Projekty krytyczne należy zawsze sprawdzać z podręcznikiem planowania lotniska producenta.

Podwozie główne nie może przesuwać się na boki, więc jest ciągnięte za prowadzonym punktem i ścina łuk, kreśląc traktrysę. Przesunięcie między osią a torem podwozia głównego to ścięcie łuku (track-in); właśnie na nie projektuje się poszerzenia dróg kołowania. Przeczytaj wyjaśnienie. (po angielsku)

Do projektowania dróg kołowania stosuje się prowadzenie kabiną: metody ICAO i FAA zakładają, że pilot utrzymuje kabinę nad osią. Prowadzenie podwoziem przednim stosuje się tam, gdzie koło przednie podąża za wymalowaną linią, np. linią wprowadzającą na stanowisko. Odległość własną stosuje się do modelowania celowego nadsterowania. Prowadzenie kabiną daje większe ścięcie łuku niż prowadzenie podwoziem przednim.

Mają charakter orientacyjny. Model skalibrowano na tabeli A2-1 ICAO Doc 9157, którą sześć typów (A320, B737-8, B777-300ER, B747-8, MD-11, A380) odtwarza dokładnie przy 56 km/h. Pozostałe typy korzystają z kalibracji flotowej o dokładności około ±45%. Do decyzji projektowych należy używać wykresów producenta, które można zdigitalizować w polu jet_blast_override.

Baza FAA podaje rozpiętość, długość, rozstaw osi, odległość kabina–podwozie główne i rozstaw podwozia głównego, ale nie pełny obrys. Położenie nosa i ogona, kształt skrzydła i usterzenia poziomego oraz położenie silników szacuje się na podstawie proporcji, a każdy wynik wymienia, co oszacowano, aby można było ocenić, czy ma to znaczenie. Tory końcówek skrzydeł i podwozi zależą głównie od opublikowanych wymiarów.

Tractrix for QGIS, silnik OpenAirside z narzędziem wiersza poleceń oraz nakładki dla AutoCAD i Revit z lokalnym silnikiem są bezpłatne i otwarte. Tractrix Cloud ma w wersji zapoznawczej bezpłatny poziom Community oraz płatne plany dla zespołów. Zob. plany.

Tak. Licencja GNU General Public License (wersja 2 lub późniejsza) nie ogranicza używania oprogramowania, także w płatnym doradztwie i projektach komercyjnych. Jej warunki mają zastosowanie przy rozpowszechnianiu oprogramowania lub jego zmodyfikowanych wersji.

Zgodnie z GPL kod źródłowy zmodyfikowanej wersji należy udostępnić tym, którym się ją rozpowszechnia, na tej samej licencji. Modyfikacje używane wyłącznie wewnątrz organizacji nie są rozpowszechniane. To streszczenie, a nie porada prawna; wiążący jest tekst licencji (po angielsku).

Wymiary pochodzą z FAA Aircraft Characteristics Database, która należy do domeny publicznej. Graniczne kąty skrętu przepisano z opublikowanych dokumentów planowania lotnisk producentów, a każda wartość ma podane źródło. Nie użyto ani nie poddano inżynierii wstecznej żadnej biblioteki, pliku danych ani oprogramowania stron trzecich.

Zgłaszając rozbieżności z opublikowanymi wykresami, dodając graniczne kąty skrętu ze źródłami, dostarczając przypadki testowe lub ulepszając kod przez pull requesty w serwisie Downloads (account required). Przed wysłaniem należy uruchomić tests/run_tests.sh.

QGIS 3.34 LTR i nowsze, w tym QGIS 4.x, z Qt5 lub Qt6, w systemach Windows, macOS i Linux. Dodatkowe pakiety Pythona nie są potrzebne.

AutoCAD 2025 lub nowszy i Revit 2025 lub nowszy w 64-bitowym systemie Windows 10 lub 11; nakładki są przeznaczone dla .NET 8. AutoCAD LT i AutoCAD for Mac nie wczytują nakładek .NET i nie są obsługiwane. Nakładki są w wersji zapoznawczej.

Tak. Z lokalnym silnikiem nakładka uruchamia tractrix-engine na komputerze i żadne dane go nie opuszczają. Na silnik Cloud w TXSETTINGS przełącza się tylko wtedy, gdy ma być używany Tractrix Cloud.

Silnik pracuje w metrach na płaszczyźnie. W QGIS warstwy w geograficznym układzie odniesienia, np. EPSG:4326, są automatycznie obliczane w lokalnej strefie UTM. W CAD jednostki rysunku są przeliczane na metry; rysunki bez jednostek korzystają z ustawienia „metry na jednostkę”. W Cloud jednostki DXF są odczytywane z nagłówka $INSUNITS, a plik DXF bez jednostek jest odczytywany jako metry z ostrzeżeniem.

Tak, na trzy sposoby: wywołując algorytmy QGIS z Pythona lub modelera graficznego po identyfikatorach openairside:*; przekazując JSON do tractrix-engine run z dowolnego języka; lub wywołując API Tractrix Cloud z tokenem. Zob. dokumentację API (po angielsku).

W wersji zapoznawczej konta są tworzone na zaproszenie. Wystarczy opisać zastosowanie na GitHub Discussions lub e-mailem (zob. wczesny dostęp (po angielsku)). Link z zaproszeniem jest ważny 14 dni.

Projekty, rysunki i przebiegi należą do organizacji i widzą je wyłącznie jej członkowie. Obserwatorzy widzą wyniki; członkowie mogą też uruchamiać symulacje; administratorzy zarządzają członkami i tokenami; właściciele zarządzają dodatkowo rozliczeniami i mogą usunąć organizację. Administratorzy mają wgląd w dziennik audytu bezpieczeństwa organizacji.

Tak. Można usuwać pojedyncze przebiegi, rysunki i projekty, a właściciel może usunąć całą organizację wraz ze wszystkimi jej projektami, rysunkami i przebiegami.

Tokeny zaczynają się od tx_ i są wyświetlane w całości tylko raz, przy tworzeniu. Usługa przechowuje wyłącznie skrót. Tokenom można nadać datę wygaśnięcia i w każdej chwili je unieważnić; nakładki CAD przechowują je zaszyfrowane dla użytkownika Windows, nigdy w rysunku.

Rysunki i wyniki są przetwarzane w celu świadczenia usługi organizacji. Szczegóły, w tym lokalizacja hostingu i okresy przechowywania, zawiera informacja o prywatności (po angielsku), która w wersji zapoznawczej jest projektem. Jeśli rysunki nie mogą opuścić sieci, należy korzystać z produktów desktopowych z lokalnym silnikiem.

Ceny zostaną opublikowane przed zakończeniem wersji zapoznawczej Tractrix Cloud. Plan Professional będzie wyceniany za stanowisko i rozliczany rocznie. W wersji zapoznawczej nic nie jest pobierane.

Usługa odrzuca nowe żądanie z komunikatem wskazującym limit (HTTP 402 dla klientów API). Nic nie jest usuwane ani blokowane wstecz, a istniejące wyniki pozostają dostępne.

Plany Enterprise są rozliczane na fakturę. W sprawie innych ustaleń prosimy o kontakt z REAT Global.

Wydanie Community — wtyczka QGIS, silnik i lokalne nakładki CAD — jest bezpłatne dla wszystkich, także w dydaktyce i badaniach. W sprawie Cloud w edukacji prosimy o kontakt.